Heilir 2 mánuðir liðnir

Sæl og blessuð kæru lesendur 

Ég var búin að lofa að næsta blog yrði stuttlega eftir seinasta blog , ég stóð því miður ekki við mín orð en vonandi er bloggið bara betra fyrir því 

Nú er ég búin að vera hérna í tvo mánuði. Tíminn flýgur alltof hratt framhjá. Áður en þið vitið af verð ég komin aftur heim til góða Íslands, farin að hlægja af bröndurunum ykkar, gerandi skandala og stunda skólagöngu á ný. 

Skemmtileg mynd af Giulio og Gretu

Núna er allt meira og minna dottið í vanagang. Ég sæki alltaf krakkana í skólann og ég er meira segja farin að elda hádegismatin, þið sem þekkið mig vel vitið að ég er kannski ekki sá meistarakokkur sem þið sjáið í sjónvarpinu en ég lýt svo á að krakkarnir eru ennþá fullkomnlega á lífi og með fulla heilsu og þá er markmiðinu náð. Ég má reyndar ekki elda neitt annað en það sem þau þekkja því ef þau sjá eitthvað sem þeim finnst skrýtið eða undarlegt þá heyrist bara skifo , skifo ,skifo ( sem þýðir ógeðslegt á ítölsku). Um daginn eldaði ég gjónagraut fyrir þau og það var eins og ég væri að neyða bensíni ofan í þau. 

Með allan þennan ítalska mat, pasta pasta og aftur pasta þá verð ég að halda mig í formi ef ég að komast í flugvélina heim í ágúst. Um daginn fór ég í prufutíma í yoga. Það var eiginlega svo lítið fyndið því að tíminn var klukkan 11 að morgni til og ég var umkringd húsmæðrum sem hafa ekkert annað við tímann sinn að gera. Síðan fór tíminn náttúrulega fram á ítölsku og ég skildi voðalega lítið sem ekkert en vildi samt ekki líta illa út svo sagðist skilja allt og reyndi að herma. 

Held ég fari ekki aftur en hver veit nema ég splæsi í lítið ræktarkort eftir jól. 

Fyrir tveimur helgum fór ég til Rómar. Á föstudeginum tók ég lestina beinustu leið til Rómar og hitti aðra au pair sem bý í Róm. Hún er frá Ástralíu og ótrúlega skemmtileg. Við náðum strax saman og gerðum plön um að hittast aftur (hún heitir Rebecca svona til að nefna það líka).

Stefano á frænda í Róm sem heitir Alberto og hann er á sama ári og ég. Einn sunnudaginn kom hann með föður sínum í heimsókn til okkar. Hann er ótrúlega yndæll og bauð mér að koma til sín í Róm hvenær sem er, plús það er hann fáranlega myndarlegur ( eins gott að hann lesi ekki íslensku!).

Allavega þennan föstudag var ég að fara gista hjá honum og þó að ég hafi villst með lestinni heim til hans náði ég í tæka tíð áður en þær hættu að ganga. Hann kynnti mér fyrir nokkrum vinum hans og síðan fórum við heim að sofa. 

Næsta dag vaknaði ég tilturlega snemma og tók lestina með Alberto í miðbæinn. Hann var að fara að mótmæla með skólanum og ég ætlaði að skoða meira af Róm. 

Ég kvaddi hann með því að hann lofaði að sýna mér almennilega um Róm því að það er greinilega ekkert betra en Róm með leiðsögn frá rómverja, þeir eru gríðarlega stolltir af borginni sinni og engin borg er betri í heiminum.

Ég með tveimur af stelpunum á discotekinu

Þegar ég kom heim loksins eftir góðan dag í Róm var dagurinn aldeilis ekki búin því að Luisette og vinkonur hennar tóku mig á ítalskt discotek. Við fórum þangað um miðnæti ég og kom ekki heim fyrr en 6. Það var rosalega gaman og fólk var farið að dansa upp á borðum , sófum og stólum til að nýta alveg örugglega allt pláss til að dansa.

ein af vélunum sem kreystir ólvívurnar

Fyrir viku síðan fór ég með Stefano og fékk að skoða hvernig olívu olía er gerð, þetta er allt voðalega einfallt og til að segja frá þessu í stuttu máli þá er ólívan kreyst og safin fengin úr henni. Þannig er olían gerð og hún gæti ekki verið betri, ég er alveg hætt að borða smjör ég borða bara ólívu olíu í staðinn. Pæling að skilja bara öll fötin mín eftir og taka 20 kíló af olíu með mér heim.

Nú ætla ég að segja ykkur frá því sem líklegast er búið að standa sem mest upp úr ferðinni. Seinastu helgi ákvað ég í skyndi að mér langaði að fara til Napoli og hringdi í Rebeccu vinkonu mína og við ákváðum bara að skella okkur. Við fundum hostel, keyptum lestarmiða og héldum af stað. Áður en ég byrja frásögnina ætla ég að taka fram að Napoli er ein af hættulegustu borgum í Ítalíu, hún er full af glæpum og getur verið einstaklega hættulega fyrir ungar og fagrar stelpur eins og okkur. Við vorum þó staðráðnar í að standast allar þær hættur og eiga góða helgi. 

Hún byrjaði þó ekki vel, það fyrsta sem við komust að þegar við komum þangað er að hostelið sem við pöntuðum var bara alls ekki í Napoli svo þá hófst leitin að nýju hosteli, heppilega var löggan nálægt þannig við ákváðum að vera öruggar og spurja hana. Eftir síðan sirka klukkutíma af villtum áttum, heimilislausum köttum og hræddum stelpum fundum við loksins hostel og komum okkur vel fyrir. Næsta skref var að borða hádegis mat og við fundum mjög fljótlega stað sem okkur leist vel á. Mér finnst mjög leiðinlegt að hafa ekki skrifað nafnið á staðnum niður því þarna eru bestu pizzur í heimi seldar, ég mun aldrei á ævi minni borða eins góða pizzu og þarna!

 Napoli er hreint út sagt alveg yndisleg borg, annað en Róm er hún með bryggju og að labba með fram bryggjunni og horfa yfir eyjuna capri með ítalskan gelato er eitt af því besta sem ég hef upplifað. Við áttum yndislegan dag þar sem við fórum á jólamarkað og sáum Napoli með hjálp hop on hop off tour bus guide og héldum síðan heim til að undirbúa okkur fyrir næturlífið. 

Áður en við héldum út þá bættist önnur stelpa í hópinn, hún er frá austurríki og heitir Hannah. Leið okkar var haldin á discotek og þegar við ætluðum að finna leigubíl sem gekk eitthvað illa þá voru bara aldeilis mættir heilir átta herramenn til að hjálpa okkur, þrír þeirra meira að segja buðust til að keyra okkur í sínum eigin bílum en það tilboð hljómaði ekkert sérstaklega gott í hættulegri borginni Napoli. Við fengum loks leigubíl og héldum á discotekið, það var ótrúlega gaman og var ég orðin góður vinur barþjónana svona til að segja pent frá. Við enduðum kvöldið á að ráðast á sjálfsalan á hostelinu klukkan 4 að nóttu til því við vorum svo svangar og þeir þarna í þessari borg eru ekki eins sniðugir og á íslandi að hafa skyndibitastaði opið allan sólarhringin.

Næsta dag vöknuðum við ekkert sérlega ferskar en þó tilbúnar í að leggja af stað til að skoða hina frægu gömlu borg Pompei, þeir sem vita ekki hvað það er ættu virkilega að lesa til um hana eða bara koma hingað til Ítalíu og sjá hana með eigin augum. Alla vonir mínar stóðust undir væntingum, þetta var svo fallegt og gaman að labba þarna um. Við meira að segja fengum ókeypis fræðslu um staðin því að einn leiðsögumannana leiddist og bauð okkur smá frítt sýnishorn sem endaði í heilum túr. 

Þetta var yndisleg helgi sem ég mun aldrei gleyma og það skaðaði ekki að vera með svona góðan ferðafélag. Rebecca er rosalega skemmtileg og við erum þegar búinar að plana aðra helgi í heimsókn til Milan.

Þetta var var nú bara hvað ég gerði seinustu helgi svo það er ekkert merkilegt búið að gerast í vikunni nema hvað ég er farin að sakna Íslands smá. Miðað við Ísland eru varla jól hér og ég væri smá til að vera heima núna í snjónum að skreyta piparkökur.

Við fengum reyndar einar gleðifréttir, þær eru að Stefano er loksins komin með vinnu og fer í burtu í janúar og verður í burtu í tvo mánuði svo þá verður kannski eitthvað aðeins meira að gera fyrir mig.

Ástæðan fyrir því að ég sendi bloggið út í dag en ekki í gær og ekki á morgun er að hún elskulega mamma mín á afmæli í dag og mér langaði að heiðra henni endirinn. Hún er búin standa við bakið á mér í gegnum allt og tók því opnum örmum þegar ég ákvað skyndilega að fara til ítalíu í heilt ár. Hún er yndislega mamma sem nokkur gæti óskað sér og ég vona að hún hafi átt sem besta daginn <3

Ég blogga alveg örugglega fyrir jólin svo ætla ekki að koma með jólakveðju strax

Ciao í bili

Ps. Ég týndi hleðslutækinu af myndavélinni í smá tíma, ég var bara að finna það aftur, ég tók nokkrar á símann á meðan en hann er eitthvað stríða mér með að koma myndunum yfir á tölvuna, ég set þær inn um leið og ég finn út úr þessu

ein aftur af útsýninu aftur í endan